DE PATRONEN ZIJN MIJN BEWIJS
Ik kijk naar patronen. Naar wat er gebeurt voordat iemand aan zichzelf begint te twijfelen. Want juist daar zie je iets wat je in losse gebeurtenissen snel mist. En hoe vaker ik keek, hoe vaker ik hetzelfde zag gebeuren.
Je wordt niet ineens wakker met minder zelfvertrouwen. Er gebeurt iets waardoor je steeds iets minder gaat vertrouwen op wat je zelf ziet, voelt of weet.
Wat mij opviel, is dat veel meiden niet vastlopen omdat ze te weinig zelfvertrouwen hebben. Vaak zie ik juist het tegenovergestelde. Ze doen hun best. Houden rekening met anderen. Proberen het goed te doen. Maar ergens onderweg slaat het om. Wat eerst hielp, begint juist in de weg te zitten. Dat patroon bleef terugkomen. Vooral een vraag hield mij bezig:
Op welk moment begonnen zij zichzelf eigenlijk kwijt te raken?
Benieuwd naar meer
ik ben muriel beekman
Integratief kind- en jongerentherapeut en ouderbegeleider. Al meer dan twaalf jaar luister ik in mijn praktijk naar verhalen van kinderen, jongeren en ouders.
Maar ik luister niet alleen naar wat iemand vertelt. Ik ben vooral nieuwsgierig naar wat erachter zit. Naar wat iemand onderweg is gaan geloven. En naar wat iemand misschien altijd al wist, maar niet meer vertrouwt.
Daar begint voor mij het echte gesprek.
Niet standaard.
Wel Muriel
Eigenheid boven standaard.
Ik kies wat klopt, niet wat opvalt.
Een schoenentik.
Geen vaste stijl. Wel heel veel schoenen.
Altijd net iets extra's.
Een gesmolten hart voor aandacht en details.